Geschiedenis van Hoegaarden

Tijdens de vroege middeleeuwen behoorde Hoegaarden tot het graafschap Brunengruz, bestuurd door gravin Alpaïdis. Zij stichtte op het einde van de 10de eeuw een kapittel van kanunniken, genaamd Huardis. Na haar dood in 987 schonk Otto III het graafschap Brunengruz aan Notger, bisschop van Luik. Hoegaarden werd Luiks gebied en vormde een Luikse enclave in het hertogdom Brabant. Tot de troonafstand van Keizer Karel in 1555, kende Hoegaarden een relatief rustige periode. Wanneer echter de Spaanse koning Filips II, de hertog Alva naar de Nederlanden stuurde om de orde te handhaven, ondervond Hoegaarden daar de nodige nadelen van.

In 1673 en de jaren daarop moest Hoegaarden echter voortdurend afrekenen met oorlogsgeweld: Luik steunde immers de ambities van Lodewijk XIV.
Onder het Oostenrijks bewind (1713-1794) beleefde Hoegaarden zijn gouden eeuw. De algemene welvaart, vooral te danken aan de biernijverheid, nam zienderogen toe. In 1726 waren er 36 brouwerijen en zo'n 110 mouterijen.

Dankzij deze welvaart werd in 1754 de collegiale Sint-Gorgoniuskerk heropgebouwd.
De Franse Revolutie betekende de grote ommekeer en maakte van Hoegaarden een Brabantse gemeente. Vandaag is Hoegaarden een klein, rustig plattelandsdorp in de provincie Vlaams-Brabant.

Klik op het logo voor meer info over het Hageland.

Toeristisch infopunt - 016/76 78 43 - 0486/04 67 47
Houtmarkt 1, 3320 Hoegaarden
toerisme@gemhoegaarden.be
Openingsuren toeristisch infopunt 
Tijdens de zomer (van april t.e.m. september): op woensdag van 13u - 16u en op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag van 10u - 16u;
Tijdens de winter (van oktober t.e.m. maart): op woensdag en zondag van 14u - 16u.